Ο Θεός έχει κέφια για πλάκες πάλι

Και από εκεί που κανείς δεν το περίμενε, η Ελλάδα κέρδισε τους Ρώσους με 1-0 και πέρασε τους “8″ του Euro 2012. Και όπως φάνηκε, πέρα από το πάθος των διεθνών, επέστρεψε και ο μεγάλος Θεός από το 2004. Και έχει κέφια… Από τον Πέτρο Κωστόπουλο

Κανένας δεν έδινε στην Εθνική Ελλάδος πάνω από ένα 20% να περάσει σήμερα. Δεν ήμουν μόνο εγώ σε αυτό, άκουσα τον Σωτηρακόπουλο να το λέει στις ειδήσεις του Mega πριν το ματς. Έγινε πάλι το μαγικό, τρίτη ξόφα σε συνεχές ματς αντιπάλου και ο Καραγκούνης αυτή τη φορά κάρφωσε τη μπάλα εκεί που έπρεπε. Ήδη μέχρι εκείνη τη στιγμή και κάνα δύο ευκαιρίες είχαμε χάσει, αλλά η μπάλα από τη μέση και μπροστά πήγαινε μόνο όταν την κουβαλούσε ο Σαμαράς, ο οποίος στο σημερινό ματς από κατσίκι έγινε άλογο και μάλιστα κούρσας.

Οι Ρώσοι γύριζαν τη μπάλα, την κρατούσαν, χάσανε και αυτοί κάνα δύο ευκαιρίες, έπαιξαν καλό παιχνίδι αλλά σε καμία περίπτωση το ποδόσφαιρο που είδαμε απέναντι στην Τσεχία. Υπήρχε λόγος βέβαια. Καταρχήν η άμυνα, με αρχηγό έναν απίστευτο 20χρονο, τον Κυριάκο Παπαδόπουλο που τους καθάριζε σαν αυγό και όσο πέρναγε η ώρα συντονιζόντουσαν ακόμα καλύτερα. Στην αρχή είχαν κάποια ανοίγματα, αλλά στην πορεία έκλεισαν. Ο Παπασταθόπουλος σταθερός, ο Τσαβέλλας άψογος και ο Τοροσίδης, εκτός από το να κόβει, έραβε κιόλας. Παραφωνία στο πρώτο ημίχρονο ήταν ο Κατσουράνης, που έπαιζε σαν να έχει αχρωματοψία. Έδωσε τη μπάλα στους Ρώσους σε πολλές περιπτώσεις. Όπως και να έχει η ξόφα του Ντενίσοφ, που γύρισε με το κεφάλι και έβγαλε τον Καραγκούνη τετ α τετ ήταν αυτό που μέτρησε.

Στο δεύτερο όλοι οι Έλληνες ξέραμε τι θα γίνει. Όλοι πίσω και ό,τι κάτσει. Σωστή ήταν η αλλαγή του Γκέκα με τον Χολέμπας, ο οποίος αυτή τη φορά στριμοκώλιασε τον Αρσάβιν και έκλεισε τους διαδρόμους από τα αριστερά, μπήκε και ο Μάκος -αν και κάποιος θα περίμενε εκείνη τη στιγμή να βγει ο Κατσουράνης (αλλά η αμυντικογενής διάταξη δεν το επέτρεπε), ενώ άφαντος και πάλι ο Νίνης όσο έπαιξε. Το δεύτερο ημίχρονο εξελίχθηκε όπως το περιμέναμε όλοι. Περιμέναμε πίσω από τη σέντρα, δεν μπορούσαμε να κρατήσουμε μπάλα, αλλά τελικά οι Ρώσοι μπλοκαρισμένοι και κομπλεξαρισμένοι από το γκολ που είχαν φάει, κατάπιαν όλη την υπεροψία που είχαν δείξει τις προηγούμενες μέρες. Δύο φορές στην ουσία απείλησαν σοβαρά παρότι είχαν βάλει μέσα, δίπλα στον Αρσάβιν και τον Τζαγκόεφ, και δύο γομάρια (Παβλιουτσένκο και Πογκρέμπνιακ) μπας και πάρουν παραμάζωμα τον Κυριάκο και τον Παπασταθόπουλο. Οι πιτσιρικάδες δεν μάσησαν και στην ουσία πήραν τα σώβρακα των ψηλών, ενώ οι άλλοι γύρω γύρω, ο Τοροσίδης με τον Σαλπιγγίδη, ο Μανιάτης με τον Χολέμπας και ο πολύ καλός Τζαβέλλας, είχαν κλείσει τους διαδρόμους όσο γινόταν. Από την άλλη μεριά ο Σηφάκης έκανε συγκλονιστική εμφάνιση. Ακόμα και σε φάσεις που είχαν σφυριχθεί άκυρες έκανε εκπληκτικές αποκρούσεις. Έδειχνε ότι δεν ήθελε να αφήσει τη μπάλα να μπει με τίποτα μέσα.

Όπως και να το κάνουμε και παρά την έλλειψη κατοχής μπάλας στο δεύτερο ημίχρονο, η Ελλάδα έκανε την καλύτερή της εμφάνιση. Μετά από μια τέτοια πρόκριση βέβαια και απέναντι σε μια ομάδα που ήθελε να φτάσει πολύ μακριά είναι περιττό να μιλάμε για τις μικρές λεπτομέρειες. Δεν έχει καμιά σημασία αν η μπάλα που παίξαμε άρεσε σε σένα ή σε μένα ή αν θέλαμε να παίζουμε σαν τη Μπαρτσελόνα. Η πρόκριση μετράει. Η πορεία τα ξεπερνάει όλα αυτά και κάτι σου θυμίζει μέχρι στιγμής από το 2004. Τότε που πέρα από εμάς που τρέχαμε και αγωνιζόμασταν, υπήρχε και ένας μεγάλος Θεός που είχε πολλά κέφια. Και σήμερα εκτός από το κουράγιο των παιδιών μάλλον έκανε πάλι την εμφάνισή του. Μην ξεχνάμε ότι και τα 3 γκολ που έχουμε βάλει στο Euro είναι ή από τρομακτικά λάθη χωρίς πίεση (Ρωσία και Τσεχία), είτε από απίθανη συγκυρία, το χέρι του Θεού που λέγαμε με την Πολωνία. Φαντάζομαι με τους Γερμανούς ο Θεός να συνεχίσει να έχει κέφια για να κάνει πλάκα σε διάφορους καβαλημένους και υπερόπτες. Η μπάλα είναι πουτάνα, όπως έλεγε ο φιλόσοφος Όσιμ και ποτέ δεν μπορείς να την έχεις του χεριού σου. Δεν νομίζω να γίνει κυρία μέχρι το επόμενο ματς. Πέρα όμως τον συνολικό θρίαμβο, πιστεύω ότι στην Ευρώπη γεννιέται ένας τεράστιος αμυντικός που λέγεται Κυριακός Παπαδόπουλος. 20 χρονών και σέντερ μπακ να παίζει έτσι, δεν βρίσκεις ούτε στην Μπαρτσελόνα. Ο Ολυμπιακός τον πούλησε όσο όσο γιατί θεωρούσαν, όπως έλεγε και ο Αλέφαντος,  ότι είναι νταλίκα που δεν μπορεί να στρίψει… Ωραίο είναι όμως που θα παίξει στα μεγάλα σαλόνια με τη Γερμανία (κατά 99% γιατί είπαμε η μπάλα τι επάγγελμα κάνει) μπας και δούμε καμιά χαρά. Γιατί κατά τα υπόλοιπα τη Δευτέρα μπορεί και να κλαίμε…

ΥΓ. Σε καμιά περίπτωση δεν ήταν πέναλτι του Καραγκούνη. Πιο πολύ ο Γιώργος το έψαξε και έβαλε το πόδι του στη γάμπα του αμυντικού. Ο διαιτητής αυτή τη φορά ήταν άψογος.

ΥΓ1. Βγάζω το καπέλο στον Φερνάντο Σάντος για την απάντηση που έδωσε στον μαλάκα, που κατά την διάρκεια της συνέντευξης Τύπου του την έπεσε για τα πολιτικά στην Ελλάδα και την κρίση που περνάμε, με χλευαστικό τρόπο. Ένας άνθρωπος του ποδοσφαίρου, και μάλιστα Πορτογάλος, τον βυσμάτωσε στο πάτωμα. Τελικά η δημοσιογραφική μαλακία δεν είναι μόνο Ελληνικό φαινόμενο.